RLMTL'2

Нисдэг нисдэггүй
Бурхад хийгээд чөтгөрүүд
Нирваан болоод Нисванис
Бүгд цөм зүрхээ дэлдэж
Бүтэн шөнөжин улилдана.
Хамгийн тод гэрлийг
Хайж байна тэд
Харанхуйн гүнд байгааг нь
Харж байна бид.
Энд байхгүй тэр зүйл
Тэнд байгаа маргааш
Түр хүлээ тэсэж үлд
Түлэнхий зүрхээ дарсаар угаа.
Одоо цагийн төлөө элгээ арилж
Орчлон нилдээ хар далавчтайг мэдэр
Онгон бүсгүйн хөлсний үнэртэй
Ороолон шулмын тарчлааныг сонс.
Сонс сонс сонс...Чихээрээ бүхнийг ид
Солиорч байна гэж бүү ай
Сэмэрч хатсан хар далавчаа дэлгэ
Сэтгэлд чинь гэрэл байгаа бол нис.
Нис нис нис... Зүрхээрээ нис
Нисдэг шумуулхан минь сор.
Сор сор сор...Цусан улаан хас тэмдэг
Цугларсан бүхэн нисэх болно
Хайрлах хэрэггүй, харамлах хэрэггүй
Харанхуйн гүнээс гэрлийг хайгчид аа
Хатаж үхтлээ чарлалдан..чарлалд...

11 сарын 27

Хааяа нэг яг ингэж
Цаг хугацаа зогсох сайхан
Хамаг бүхэн намайг чагнаж
Харин би бүгдийг ажиглана

Арван нэгдүгээр сар
Танил гудамж, танил хэмнэл
Анданте - Моцарт
Амьд хөгжим, амьд мэдрэмж

Томоос том цонх, цаана нь
Тоглож буй цасан ширхэгүүд
Зоогийн газар, халуун кофе,
Зогсолгүй эргэлдэх Матисийн бүжигчид

Сонсож байна уу та нар
Солгой зүрхний дуулал шиг
Модилъяний бүсгүйчүүдийн
Зүрхний чимээг анирдаач

Буурал амьдралын тухай
Бүхнийг дэлгэх цаг хугацааны
Буцаж ирэхгүй өчигдөрүүдийн төлөө
Винсинтийн хөрөг болъё би.

Цаашид 

Хавирганы хэдэн яс миний жигүүр
Хаа нэг тийш нисэх гэж хэрзэгнэнэ
Хавирган сарны үзүүрт хуруугаа хатгаж
Хачин тунгалаг цэнхэр цус тэнгэрт урсана

INCEPTION

Танихгүй байна өөрийгөө

Таамаг, сэдэл өчүүхэн цэг
Таримал санаа өтгөн ой
Мөчир дүүрэн өтсөн алим
Алим магадгүй миний гэр
Амттай гүн нойр эсвэл
Хэн нэгний зүүдний үр
Хэн нэгний хурууны хээ
Эхлэлгүй төгсгөлгүй мөнх
Эргэлдсээр л эргэлдсээр л
Хайр хүсэл бүгд хамаагүй
Цас бороо цагаан бас удаан
Хэн нэгэн дуулна холоос..
Төөрөгдөл нь мэдлэг
Төгсөхгүй нь мэдрэмж
Эргэж санахгүй...
Энд байхгүй..

Сайн байна уу миний огторгуй
Сарны гэрэлтэй муурын нүдхэн минь
Хаана байна бид?
Хана үгүй, хаалга үгүй
Цантсан тэнгэр нь цацарсан зурагтай
Цагийн зүү нь модтой чихэртэй
Сэтгэл нь шоколадтай зайрмагтай
Шилэн тирко шиг дурлалтай
Сэрхийг хүсэмгүй орчлон буюу.

Их сургуулийн гудамжинд
Инээд баяр гуниг хөглөрсөн
Замаар нэг хуучин дурсамжууд
Залуу насны гэрэлт өдрүүд
Эргээд бодно алхаж байсан хамт
Энд одоо ч түүний шаахай товших шиг
Хаа нэг ганц шар навч
Хаачихаа мэдэхгүй надшиг эргэлдээд
Харин тэр улиас мод одоо ч залуу хэвээрээ
Маргааш бүгд эндээс нисэн одно
Манаач өвөө, цэнхэр мухлаг бас ногоон сандал
Мөнх настай гэдгийг хэн ч анзаарахүй..