Дуу ч үл гарам
Дүлийрсэн халуунд
Ялаанд дарлуулан суунам...

Хөшиг эмжин урсах сарны туяанд 
Хөл орооцолдон, уруул төөрөх 
Зуны шөнө...

Эрвээхэй мэт
Шүлгийн санаа
Нисчихлээ...

Навчис мэгшиж
Нар ганцаардсан
Намар удахгүй ирнэ..

Аагим зунаар
Хүйтэн горхи мэт
Анхил охид
Зөрөн өнгөрнө...

Ус туучин гүйж өнгөрөхөд минь
Уйтгартайхан харсаар хоцорсон
Балчир нас минь байж л байгаа даа тэндээ

Маахуур толгойн энгэрт
Миний тоглож байсан чулуу
Сүмийн шат болжээ...