Би цас болон будрахад
Бичсэн шүлгүүд минь
Навч адил хөглөрнө

Улаан, хар, саарал машинууд
Утаан дундах дүнсгэр байшингууд
Цагдаагийн шүгэл, дуут дохио
Цардмал зам дээрх хэрүүл хараал 
Цөм бүгдээр нам зогсоод
Өнгө будгаар бороо ороосой.
Дараа нь тэгээд нар гарч
Даруй долоон солонго зэрэг татаж
Жаалууд элсэн дээр цайз ордон босгож
Охид чиртаа тоглож, хөөцөлдөн шуугиж
Шувууд жиргэж, эрвээхэйд нисэлдэж
Эмээ өвөө нар саравчинд шатар нүүж
Энд тэнд хосууд хөтлөлцөн алхаасай...

Нэг цэцгийг
Мянган удаа зуравч
Мөнхөд үл оршино

Зуны шөнө оддын анивчих аяс нь
Зуурдын хээнцэр охидын янжуур шиг
Монголд үйлдвэрлэгдсэн зарим охид нь
Дарсны ширээн дээрх өргөст хэмх шиг

panoramic photography

http://news.gogo.mn/photo/96003

Намрын өглөө
Намайг ширтэх нь
Толин доторх миний эцэг

-

Ширхэг будаа
Зүүний үзүүр дээр
Инээмсэглэнэ

-

Шүхэр, цув хоёр
Шүргэх зуур ярилцах нь
Намрын бороо

-

Нисдэг тавганд суугаад
Нэрийг нь ч мэдэхгүй гариг дээр
Очих юмсан

-

 Няцарсан аалзны хөл
Татганах нь
Намайг тэндээс дуудах шиг