Харанхуйн гүнд сэнсрэгч энэ гаригийн бөөс бид
Хар өнгөөс айж, бараан шүлгээс зугтаад яах билээ

Тэр над дээр цас шиг будардаг
Тэгээд удалгүй мөс шиг хайрч эхэлдэг
Тэр заримдаа өөр тийш урсдаг
Тэгж урсахаараа агаарт ууршчихдаг.

Энэ амьдрал цусан гинж
Эцгээс хүүд урсан ирэх улаан горхи

Цоорхой тэнгэр нь намрынх
Цонх даган урсах нь сүүлчийнх
Маргааш гэж байх үгүй нь минийх
Магад одоо л шийдмээр үүнийг...

Тамхины мөнгө, өөрийгөө худалд
Тархины гажуудал, үнэгүй шүлэг
Таалагдах хүсэл, архины ухуулах
Танихгүй амраг, тэнэмэл нохой

Хонгор бүсгүйн сэтгэлийн хүч
Хоёрхон жилийн цэнэгтэй
Холдож чадахгүй миний зүрх
Хогийн саванд хоногтой

Харьцангуй шинжит орон цаг дор
Харагдан буй бүхэн нэрийн төдий
Үнэн хэмээх нь оюунд ургах төөрөгдөл
Үзэгдэл хэмээх нь мөнх бусын зүүд