Хүслээс илүү нь
Хүний чанар
Могойг залгиж
Модыг мэр.

Гашуун үг нь
Гадаах цасных
Хэлээ хазаж
Хэтээ хай

Нас ганц ч
Навч хайран
Сэрүүн шөнө ч
Сэтгэл дулаан.

Саваагүй бодлууд
Шувуудын жиргээ
Сайхан орой.

Энгэр цээжинд модон торх
Энд байгаа бас
Байхгүй чи.

Би бол хэрэгцээ
Ширхэг янжуураас дор
Битгий намайг тоо.

Энэ аялал
Дөчин есөн шөнийн зүүд
Эргэж урсахгүй
Хорин нэгэн өдрийн нулимс
Дараагийн зогсоол
Зүүдний мухарт
Далавчтай жижиг
Зөгийн өмсгөл
Шинэ тайзан дээр
Чиний хажууханд
Ерэн хоног
Ширүүн борооноор
Нийтийн унаанд
Хаа нэг тийшээ...
Тэр мөчид
Чи намайг огт танихгүй
Тийм л богинохон шүү

Хэрвээ хүсвээс
Хаанаас ч өөрийгөө тольдож болом
Хэврэгхэн нэгэн толин хорвоо

Өөрийн хөрөг бүхий хавтастай зарим
Өврийн ном, найраг түүврийн эзэд
Заавал яруу шүлэг бичих ёстой хэмээн
Зааварлаж суухад нь миний ухаан хүрэхгүй

Энэ гариг дээр
Бидний орших
Эцсийн хэлбэр
Солгой хоолой
Гунигт дуун
Согтуу жолооч
Нийтийн унаа
Шонгийн гэрэл
Дэнгийн эрвээхэй
Хайрцаг шүдэнз
Харанхуй гудамж

Lemons - Хайртай

Надад хайргүй чинь үнэн үү
Намайг бодсондоо хуурсан тийм үү
Найдаж хүлээх хэрэггүй гэлүү
Найз нь ойлгохгүй явж тийм үү
Надаар чи дутаж үзсэн үү
Надтай учирсандаа харамссан тийм үү
Нартад хоёулаа бүтэхгүй гэл үү
Найз нь ойлгохгүй явж тийм үү
Дахилт:
Уучлалт гуйх хэрэггүй ээ чи минь
Ухаалаг чамд минь буруу байхгүй ээ
Намайг мартаад жаргалаа ол
Найз нь ингээд чамайг орхиё
Жүжиглэж байсан чинь үнэн үү
Жиргэж нисэхийг хүссэн тийм үү
Жирийн найзууд явья гэл үү
Жирийн санагдсан би тийм үү
Надтай чи жаргаж үзсэн үү
Намайг өрөвдсөндөө уйлсан тийм үү
Нартад хоёулаа бүтэхгүй гэл үү
Найз нь ойлгохгүй явж тийм үү