Хазааргүй "тэнэглэл"

Хаа хүрч болохоо нотлох гэсэн 

Хагархай балархай түүхийн

Хагацал нулимстай жимээс...

Харьж ирээгүй аавууд бол

Хальж одсон төлөөс юм /гурван цэг/

...Уйлах нь инээд мэт өдрүүдийг

Улаан тэнгэртэй жилүүд хэмээнэ... /гурван цэг/

тэнгэр зүглэн алхах

тэр хүний сүүдэр 

элсээр мөлхөнө...

ургах ч үгүй 
хагдрах ч үгүй
утасны шон зогссоор л...

хоймор эзгүйрсэн хавар
аавын аягатай будаатай шөлнөөс
амьдрал амтагдана...

---------------------
Харанхуйн гэгээ

усны тэрэгтэй жаал
худаг дээр жиндсэн 
аравдугаар сар.

зүүднээс шивнэх үг

зүрхээр сийгэх

Өглөө

ширхэг өд
саарал тэнгэрт 
навч адил хийсэв

шөнийн жаргал
шаргал өглөө
намрын навчтай...

Гэрэл, шүхэр холхих
Есдүгээр сар
Яасан эзгүй...

falling snow
on my shoulders, is my property
until melting 

Тогтоол уснаа хөвөх
Шаргал навчинд
Толгой мэхийн ёслоё...

Бурхны аягалсан нь
Бусдын нүдэнд 
Миний нэрсэн дарс...

Хором мөчийг хэмжих
Гурван гэрлийн эрхшээлд
Хот даяар мөлхөнө

Хөлийг минь үнсэн бөхөлцөх
Хөөсрөх далай чи 
Гуниг шивнэв үү... 

-

Цагийн эрчилээнд хуйлрах
Дотор хүн минь
Миний эрхшээлд үл хувирах 

-

Сарыг хага цохиж
Үүлийг шатаамаар
Саваагүй хүсэл минь...мөнх. 

-

Далавчаа хумиад
Ганцаардлаа сөгнөн суух
Даан ч сайхан.. 

-

Хүмүүсийн дунд ганцаардхуй
Хүйтэн чулуу л 
Гунигыг минь хуваалцах юм. 

Цэцэг дэлбээлэх шиг
Жижигхэн хувцас
Би шуналт ЗӨГИЙ 

Үл мэдэх шалтгаанаар уйлаад
Үүл болон хөвөхсөн
Тэнгэрт...


Дуулж чадахгүй байх энүүхэн
Уйлж чадахгүй хүмүүсийн өмнөөс харамсана

Дүрэлгэр сарны гэгээнд
Дүрэлзэх бидний
Дүрэлцэх биес сульдана